Գևորգ Բեգլարի Ջահուկյանը ծնվել է 1920 թ.ապրիլի 1-ին Կալինինոյի շրջանի Շահնազար (այժմ՝ Տաշիրի շրջանի Մեծավան) գյուղում։ Վախճանվել է 2005 թ. հուլիսի 6-ին Երևանում։:
1927-1935 թթ.սովորել է Ստեփանավանի ածխատանքային դպրոցում։
1935-1937 թթ․ սովորել է Երևանի Շահումյանի անվան միջնակարգ դպրոցում։
1941 թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։
1942 թ․ Քանաքեռի մանկքաղաքի դպրոցի տնօրեն։
1942-1943 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1943-1944 թթ․ Ն․ Ախտայի միջնակարգ դպրոցի ուսուցիչ։
1944-1947 թթ․ Երևանի պետական համալսարանի ասպիրանտ։
1945- 2005 թթ. դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում։
1945-1949 թթ. բանասիրական ֆակուլտետի ավագ դասախոս։
1948-1957 թթ. Երևանի Վալերի Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների ինստիտուտի օտար լեզուների ամբիոնի վարիչ։
1947 թ. շնորհվել է բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։
1949-1950 թթ. ՀՍՍՀ ԳԱ Հ.Աճառյանի անվան Լեզվի ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։
1949 թ. ստացել է դոցենտի գիտական կոչում։
1955 թ. շնորհվել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։
1957-1970 թթ. Երևանի պետական համալսարանի ռոմանագերմանական բանասիրության ամբիոնի վարիչ։
1958 թ. ստացել է պրոֆեսորի գիտական կոչում։
1959-1962 թթ. ՀՍՍՀ ԳԱ Հ.Աճառյանի անվան Լեզվի ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։
1962-2005 թթ. Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Հ. Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի տնօրեն։
1963-1965 թթ․ Երևանի քաղաքային սովետի պատգամավոր։
1965 թ. շնորհվել է ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործչի կոչում։
1968 թ. ընտրվել է Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ։
1970 թ. պարգևատրվել է « Աշխատանքային արիության համար» մեդալով։
- Պարգևատրվել է Մխիթարյան միաբանության հոբելյանական արծաթե մեդալով։
1971-1973 թթ․ Երևանի քաղաքային սովետի պատգամավոր։
1974 թ. ընտրվել է Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս։
- Ընտրվել է Եվրոպայի լեզվաբանական ընկերության անդամ։
1974-2005 թթ. ընտրվել է ՀՀ ԳԱԱ փիլիսոփայության և բանասիրության բաժանմունքի ակադեմիկոս քարտուղարի տեղակալ։
1976 թ. պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։
1979 թ. գիտական գործուղում Իտալիա, ԱՄՆ։
1980 թ. ընտրվել է ԱՄՆ-ի լեզվաբանական ընկերության անդամ։
- Պարգևատրվել է Հայաստանի Գերագույն խորհրդի նախագահության պատվոգրով։
- Պարգևատրվել է Մաշտոցի անվան Մատենադարանի «Մեսրոպ Մաշտոց» հուշամեդալով։
1980-2005 թթ. «Հայ լեզվաբանության տարեգիր» (Annual of Armenian linguistics (USA) պարբերական հանդեսի խմբագրական կոլեգիայի անդամ։
1981 թ. պարգևատրվել է Հայաստանի ԳԱ «Վաստակագրով»։
1981-1983 թթ․ Երևանի քաղաքային սովետի պատգամավոր։
1985 թ. պարգևատրվել է ՍՍՀՄ Ժողովրդական տնտեսության նվաճումների ցուցահանդեսի արծաթե մեդալով։
1986 թ. պարգևատրվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով։
1987 թ. արժանացել է Հայկական ՍՍՀ պետական մրցանակի «Հայոց լեզվի պատմություն. նախագրային ժամանակաշրջան» մենագրության համար։
1988-1993 թթ. «Вопросы языкознания» հանդեսի խմբագրական խորհրդի անդամ։
1990 թ. պարգևատրվել է Երևանի պետական համալսարանի մեդալով՝ գիտական ուսումնասիրության բնագավառում ձեռք բերած նվաճումների համար։
- Ստացել է Հայաստանի ԳԱ «Մեծարման գիր»։
1990-2005 թթ. «Studia indogermanica» հանդեսի գիտական խորհրդատու։
1994 թ. շնորհվել է Համազգային հայ կրթական և մշակութային միության մրցանակ՝ «Հայոց լեզվի տեսության և պատմության հիմնահարցերը» աշխատության համար։
1995 թ. Արժանացել է ՀՀ գիտության ազգային մրցանակի։

Հայաստանի Հանրապետության գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս, գիտության վաստակավոր գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության պետական մրցանակի դափնեկիր, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Գևորգ Բեգլարի Ջահուկյանը ծնվել է 1920թ. ապրիլի 1-ին Կալինինոյի շրջանի Շահնազար (ներկայումս՝ Տաշիրի շրջանի Մեծավան) գյուղում։ 1937թ. ավարտել է Երևանի Շահումյանի անվան միջնակարգ դպրոցը, իսկ 1941թ՝ Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Բանակում ծառայելուց և մոտ մեկ տարի Հրազդանի միջնակարգ դպրոցում ուսուցիչ աշխատելուց հետո Գ. Ջահուկյանը 1944թ. տեղափոխվում է Երևան՝ ուսումնառությունը համալսարանի ասպիրանտուրայում շարունակելու համար։ Նրա գիտական ղեկավարն է դառնում մեծ հայագետ Հ. Աճառյանը։ 1947թ. Գ. Ջահուկյանը հաջողությամբ պաշտպանում է «Քերականական և ուղղագրական աշխատությունները հին և միջնադարյան Հայաստանում» ատենախոսությունը և ստանում բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ «18-19-րդ դդ.հայ լեզվաբանական միտքը և աշխարհա-բարի հարցերը» ատենախոսության համար 1955թ. նրան շնորհվում է բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ 1949թ. ստանում է դոցենտի, իսկ 1958թ.՝ պրոֆեսորի կոչում։

Գ. Ջահուկյանի դասախոսական աշխատանքն սկսվել է 1945թվականից, Երևանի պետական համալսարանում, և շարունակվել մինչև կյանքի վերջ։ Այդ ժամանակամիջոցում նա դասավանդել է ժամանակակից հայոց լեզու, գրաբար, լատիներեն, լեզվաբանության պատմություն, համեմատական քերականություն, ընդհանուր լեզվաբանություն և այլ առարկաներ։ 1948-1956թթ. Ջահուկյանը ղեկավարել է Երևանի համալսարանի օտար լեզուների, իսկ 1957-1970թթ.՝ ռոմանագերմանական բանասիրության ամբիոնը։
Նշանավոր լեզվաբանի գիտական գործունեության նոր և կարևոր փուլը սկսվում է 1962թ., երբ նա նշանակվում է Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի Հ. Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի տնօրեն։ Այստեղ է, որ նա իր գիտելիքները, փորձը և գիտության կազմակերպչի ձիրքը ի սպաս է դնում լեզվաբանության տարբեր բնագավառների հետագա զարգացմանը։ Գ. Ջահուկյանի ղեկավարությամբ մշակվում են ինստիտուտի գիտահետազոտական աշխատանքների հիմնական ուղղությունները, կենտրոնացվում են ուժերը կարևորագույն հայագիտական և ընդհանուր լեզվաբանական թեմաների վրա, պատրաստվում են բարձրորակ գիտական կադրեր։
Գիտական և մանկավարժական աշխատանքը Գ. Ջահուկյանը զուգակցել է հասարակական ակտիվ գործունեության հետ։ Երկար տարիներ նա անփոփոխ գլխավորել է լեզվի ինստիտուտին կից̀ գիտական աստիճաններ շնորհող խորհուրդը, կատարել է Հայաստանի Հանրապետության Նախարարների խորհրդին առընթեր տերմինաբանական կոմիտեի փոխնախագահի պարտականությունները, գործուն մասնակցություն է ունեցել բարձրագույն կրթության և լուսավորության նախարարությունների մեթոդական խորհուրդների աշխատանքներին, դասախոսություններով, հանդիպումներով և զրույցներով մեծ նպաստ բերել դասախոսների և ուսանողների մասնագիտական մակարդակի բարձրացմանը։ Գ. Ջահուկյանի գիտական և մանկավարժական բեղմնավոր գործունեությունն ստանում է իր արժանի գնահատականը. 1956թ. նրան շնորհվում է գիտության վաստակավոր գործչի կոչում, 1968թ. ընտրվում է Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից-անդամ, իսկ 1974թ.՝ ակադեմիկոս։ Նա արժանացել է կառավարական մի շարք պարգևների և շքանշանների։

Գ. Ջահուկյանն այն բացառիկ հետազոտողներից է, որոնց հետաքրքրությունների շրջանակն արտակարգ լայն է ու բազմազան։ Գրեթե չկա հայերենագիտության մի բնագավառ, որտեղ նա ասած չլինի իր ծանրակշիռ ու վճռական խոսքը։ Նա հայերենի համեմատական քերականության ամենաճանաչված մասնագետն է։ Այս բնագավառում նրա առաջին աշխատությունն է «Հին հայերենի հոլովման սիստեմը և նրա ծագումը» (1959թ.) մենագրությունը, որը նվիրված է հայոց լեզվի պատմահամեմատական քերականության կարևոր հատվածներից մեկի քննությանը։ Ուրվագծելով հնդեվրոպական հոլովման համակարգը և դիտարկելով նրա հետագա զարգացումը հին հայերենում, Ջահուկյանը առանձնացնում է հին հայերենի հոլովման բոլոր հնարավոր տիպերը ըստ հիմքակազմական և ձևակազմական առանձնահատկությունների, նշում բոլոր բացառություններն ու շեղումները.նրան հաջողվել է սահմանել հոլովման տարբեր տիպերին բառերի պատկանելության օրինաչափությունները, մի խնդիր, որ Ա.Մեյեի, Հ. Աճառյանի կողմից համարվել է անլուծելի։
Այնուհետև մի շարք հոդվածներում ու մենագրություններում Գ. Ջահուկյանը արծարծում է հայերենի համեմատական ուսումնասիրության և հնդեվրոպաբանության բազմաթիվ հարցեր։ Նա առաջինն է քննել հնդեվրոպական, խուռա-ուրարտական և կովկասյան լեզուների փոխհարաբերությունը՝ բացահայտելով հնդեվրոպական –խուռա-ուրարտական զուգաբանություններ, որոնք վկայում են այդ լեզվաընտանիքների միջև գոյություն ունեցած հեռավոր ցեղակցության մասին։ Դեռ ավելին. նա առաջ է քաշել խուռա-ուրարտական լեզվաընտանիքի երրորդ անդամի ̀ էնտեոկիպրերենի գոյության վարկածը։ Տեղանունների և անձնանունների համեմատական ուսումնասիրության հիման վրա հեղինակը հաստատում է հայասերենի հնդեվրոպական-հին անատոլիական բնույթը, որոշում է նրա դիրքը հնդեվրոպական լեզուների շարքում։ Առանձնապես հետաքրքրական է Գ. Ջահուկյանի վարկածը հայասերենի՝ որպես հայերենի երկրորդ հնդեվրոպական շերտի մասին։ Նրան այդ կարծիքին է հանգեցրել հայերենում զգալի թվով հնդեվրոպական ծագման բառերի առկայությունը, որոնց հնչյունաբանական կազմում նկատելի են շեղումներ հնչյունական հայտնի օրինաչափություններից։ «Очерки по истории дописьменного периода армянского языка» (1967) աշխատության մեջ, գիտական շրջանառության մեջ եղած նյութի քննական ուսումնասիրության և համակարգման հիման վրա հեղինակն առանձնացնում է օրինաչափ երևույթներից եղած շեղումները և փորձում բացահայտել այդ շեղումների բնույթն ու պատճառները։ Նրանց համեմատական քննությունը հեղինակին հանգեցնում է այն եզրակացության, որ հայերենում առկա է ինչպես հնդեվրոպական, այնպես էլ խուռա-ուրարտական զգալի ենթաշերտ։ Այս գրքում Գ. Ջահուկյանը սահմանում է հետնալեզվայինների քմայնացման և բաղաձայն հնչյունների կապակցությունների փոփոխության որոշ օրինաչափություններ, առաջարկում է նոր ստուգաբանություններ, քննում է հայերենի հնդեվրոպական հնաբանությունները, նախահնդեվրոպական կոկորդայինների արտացոլումը և այլ հարցեր։ Ուշադրություն է դարձվում նաև հարաբերական և բացարձակ ժամանակագրությանը և հայերենի նախագրային շրջանի պատմության շրջանաբաժանմանը։ Գ. Ջահուկյանի մի շարք աշխատություններ նվիրված են հայերենի տարածքային փոխհարաբերությանը Բալկանյան թերակղզու և Փոքր Ասիայի հնդեվրոպական հին լեզուների հետ։ Հայերենի տարածքային դիրքի ճշգրտմանը զուգընթաց Գ. Ջահուկյանը հանգամանալից քննության է ենթարկում հայերենի փոխառնչությունները Առաջավոր Ասիայի հնդեվրոպական և ոչ հնդեվրոպական լեզուների հետ՝ հստակ տարբերակելով այդ լեզուների միջև եղած ծագումնաբանական ընդհանրությունները փոխառություններից և այլ կարգի ազդեցություններից, առաջինը ուշադրություն է դարձնում հայերենից ուրարտերենին, խեթա-լուվական և այլ հնագույն լեզուներին անցած փոխառություններին, ուսումնասիրում է հայերենի անհայտ ծագման բառապաշարը։ Հայերենի համեմատական քերականության բնագավառում հեղինակի երկարամյա հետազոտությունների արդյունքներն ամփոփված են նրա «Сравнительная грамматика армянского языка» ծավալուն մենագրության մեջ, որտեղ նա տալիս է հայերենի համեմատական ուսումնասիրության հարցի պատմությունը, քննարկում է լեզվական նյութի վերականգման և նրա տեղաբաշխման հարցերը, բնութագրում հայերենի տարածքային դիրքը և մանրամասն ու խորությամբ ներկայացնում հայերենի համեմատական հնչյունաբանության և ձևաբանության փաստերը։ Կարևոր է նշել, որ նա հայերենի բաղաձայնական տեղաշարժի, քմայնացման և շփականների փոփոխության գործընթացների հետ միասին որպես ինքնուրույն գործընթաց առանձնացնում է բաղաձայնախմբերի փոփոխությունը՝ սահմանելով սրանց մեջ ուժի և լարման աճման օրենքը։

Բացի հայերենի պատմահամեմատական նկարագրությունից Գ. Ջահուկյանն զբաղվել է նաև հնդեվրոպաբանության համար ընդհանուր հետաքրքրություն ներկայացնող այնպիսի հարցերով, ինչպիսիք են՝ հնդեվրոպական նախալեզվի վերականգնումը, նրա բարբառային մասնատվածությունը, հնդեվրոպական հիմք լեզվի մեջ ժամանակագրական տարբեր շերտերի առանձնացումը, հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի հեռավոր ցեղակցությունը, նոստրատիկ լեզվաբանությունը։ Առանձնապես արժեքավոր է Գ. Ջահուկյանի վարկածը հնդեվրոպական նախալեզվի տարբերակայնության (վարիանտիվության) մասին, ըստ որի հնդեվրոպական նախալեզուն չի կարելի վերականգնել որպես միակ միասնական ստանդարտ լեզու, այլ մասնակի զուգաբանություններով բնորոշվող տարածական, այլև հասարակական ու ոճական տարբերակների ամբողջություն։ Այդ կապակցությամբ նա առաջարկում է հնդեվրոպական բաղաձայնական համակարգի տարբերակային կաղապարը, առաջ քաշում միջխմբային մասնակի զուգաբանությունների գաղափարը։
Համեմատական լեզվաբանության առանձին խնդիրներից գիտնականի ուշադրությունն են գրավել կիմերների և կիմերերենի պրոբլեմը, էտեոկիպրերենի վերծանությունը, այսպես կոչված, ձայնածերպայինների տեսությունը և բազմաթիվ այլ հարցեր։ Փաստերի համակողմանի քննությամբ նա ժխտում է Գ. Շրամի վարկածն այն մասին, թե կիմերները հայերի նախնիններն են։ Գ. Ջահուկյանն առաջ է քաշել էտեոկիպրերեն (մ.թ.ա. VIII-II դդ. վանկագիր արձանագրությունների լեզուն Կիպրոսում) խուռա-ուրարտական լեզվաընտանիքին պատկանելու վարկածը։ Հայերենի պատմահամեմատական քերականությունը սերտորեն առնչվում է լեզվի նախագրային ժամանակաշրջանի պատմությանը։ Այն խոր ու բազմակողմանի քննությամբ ներկայացված է Գ. Ջահուկյանի «Հայոց լեզվի պատմություն. նախագրային ժամանակաշրջան» հիմնարար աշխատությամբ, որի համար հեղինակն արժանացել է Հայաստանի Հանրապետության պետական մրցանակի։ Աշխատության առաջին մասում տրվում է հնդեվրոպական նախալեզվի, հնդեվրոպացիների կյանքի և մշակույթի ընդհանուր բնութագիրը, վերականգնվում են հայերենի հնդեվրոպական բաղադրիչները, որոշվում է հայերենի դիրքը հնդեվրոպական բարբառների մեջ։ Երկրորդ մասը նվիրված է հնդեվրոպական միասնությունից անջատվելուց հետո հայերենի անկախ գոյության վաղնջական պատկերին։ Երրորդ մասում տրվում է հայերենի հնագույն շրջանի պատմությունը,հայերենի հնագույն շրջանի պատմությունը, ուրվագծվում է V դ. լեզվավիճակի ձևավորումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված նախագրային հայերենի զարգացմանը ողջ ընթացքում այլ լեզուների հետ ունեցած նրա փոխառնչությունների հարցերին։

Հայոց լեզվի գրավոր ժամանակաշրջանի պատմական զարգացման ընթացքի համառոտ շարադրանքը և նրա պատմության շրջանաբաժանումը տրված են Գ. Ջահուկյանի «Հայոց լեզվի զարգացումն ու կառուցվածքը» (1969) աշխատության առաջին մասում։Գտնելով, որ հայոց լեզվի իրական պատմությունը պետք է ընդգրկի հայերենի բոլոր տարատեսակների պատմությունը, ինչպես նաև շրջանաբաժանման ժամանակ հաշվի առնելով լեզվի համակարգի, նրա գործառության ոլորտների, զարգացման միտումների ուղղվածությունը և գրական մշակման ընթացքում կրած փոփոխությունները, Գ. Ջահուկյանն առանձնացնում է գրավոր հայերենի զարգացման երեք շրջան՝ դրանք պայմանականորեն անվանելով «հին» և «նոր», իսկ այդ շրջանների լեզվավիճակները՝ «հին հայերեն», «միջին հայերեն», «նոր հայերեն»։ Այդ անվանումներն արտացոլում են լեզվի հաջորդական անընդմեջ պատմական զարգացման ուղին։ Միաժամանակ ճշգրտվում են լեզվի տարբերակային ձևերն անվանող տերմինները. այսպես՝ «գրաբար» տերմինով Գ. Ջահուկյանը նշանակում է հին հայերենի գրական տարբերակը, իսկ «աշխարհաբար» տերմինով անվանում է հայերենի զարգացման նոր շրջանն ամբողջությամբ վերցրած՝ իր բոլոր տարբերակներով հանդերձ։ Գ. Ջահուկյանի առաջարկած շրջանաբաժանումը ներկայումս ընդունված է գրեթե բոլոր հայագետների կողմից և հայերենի պատմական քննության հիմքն է կազմում։
Գ. Ջահուկյանը մեծ ներդրում ունի նաև հայ բարբառագիտության բնագավառում։ Գտնելով, որ «հայ բարբառների պատմությունը հայոց լեզվի պատմության անքակտելի մասն է կազմում», նա իր «К вопросу о происхождения консонатизма армянских диалектов» ( ВЯ, 1960, հոդվածում առանձնացնում է հին հայերենի (V-XII դդ.), միջին հայերենի (XII-XVI դդ.) և նոր հայերենի (XVII-XXդդ.) բարբառներ, միաժամանակ նշելով, որ դրանք միմյանց անմիջական հետևողական շարունակությունը չեն կազմում, այլ ամեն մի շրջանում հանդես են բերել փոխհարաբերության տարբերություններ։ Այնուհետև հեղինակը հավաստում է այն կարծիքը, որ հին հայերենի շրջանի նախնական փուլում բարբառային տարբերակումը ավելի թույլ էր արտահայտված, քան հետագա շրջանում։ Զբաղվելով հայ բարբառների դասակարգման հարցով, Գ. Ջահուկյանը նախապես առաջարկում է, այսպես կոչված, պատմաձևաբանական դասակարգումը, որը հաշվի է առնում բարբառների ձևաբանական դասակարգման համար հիմք ծառայող հատկանիշների ծագումը (նախնական ձևը)։ Առանձնացնելով երկու ձևաբանական – տիպաբանական խումբ՝ Գ. Ջահուկյանը նշում է, որ դրանք պատմականորեն համընկնում են արևմտյան և արևելյան բարբառախմբերին, որոնք առանձնացվում են ավանդական պատմատարածական սկզբունքով։

1972թ. լույս տեսավ Գ. Ջահուկյանի «Հայ բարբառագիտության ներածություն» աշխատությունը, որը մի կողմից հանրագումարի էր բերում հայ բարբառագիտության նվաճումները, մյուս կողմից նշում էր նրա հետագա զարգացման ուղիները։ Այս մենագության մեջ հեղինակը քննում է ինչպես համաժամանակյա, այնպես էլ պատմական բարբառագիտության հարցերը։ Համաժամանակյա բարբառագիտության բնագավառում հեղինակի հիմնական խնդիրն է ժամանակակից հայ բարբառների դասակարգումը հատկանիշների մի ամբողջ խմբի հիման վրա՝ ի տարբերություն նախորդ դասակարգումների, որոնք հաշվի էին առնում միայն մեկ՝ ձևաբանական կամ հնչյունական հատկանիշ։ Որպես դասակարգման հիմք Գ. Ջահուկյանն ընտրում է 100 հատկանիշ (զուգաբանություն), որոնք համամասնորեն արտացոլում են լեզվական համակարգի տարբեր կողմերը։ Այդ հատկանիշները տեղայնացված են ըստ պատմական Հայաստանի և հայկական գաղթօջախների 120 բարբառախոս վայրերի։ Այսպիսով, հեղինակը փաստորեն հիմք է դնում լեզվաբանական մի նոր գիտակարգի՝ վիճակագրական բարբառագիտության՝ հայերենի յուրաքանչյուր տարածական տարբերակի տեղի որոշման համար տալով քանակական չափանիշներ, ընդ որում ոչ միայն նշված 120 խոսվածքների, այլև հետագայում հայտնաբերվելիք բոլոր հնարավոր միավորների համար։
Պատմական բարբառագիտության պրոբլեմների մեջ, որոնք քննվում են աշխատության երկրորդ մասում, ամենակարևորն են V դարում բարբառային իրավիճակի, հայերենի զարգացման տարբեր շրջաններում գրական լեզվի և բարբառների, գրաբարում բարբառային հնագույն տարբերակների հետքերի և ժամանակակից բարբառներում հնչյունական, քերականական և բառային հնաբանությունների հայտնաբերման հարցերը։ Ուշադրության արժանի է հայ բարբառների նյութի նկատմամբ լեզվաժամանակագրական մեթոդի կիրառման փորձը՝ հայերենի բարբառային մասնատման ժամանակը պարզելու նպատակով։ Հայոց լեզվի ծագման ու ձևավորման, նրա քերականական կառուցվածքի, գործառության և զարգացման բազմակողմանի հետազոտումից բացի, Գ. Ջահուկյանին հետաքրքրել են նաև անցյալի գիտական ժառանգության, հայ լեզվաբանական մտքի զարգացման ուղիների ուսումնասիրության հարցերը։ Քերականական ուսմունքների պատմությանն են նվիրված նրա երկու մենագրությունները՝ «Քերականական և ուղղագրական աշխատությունները հին և միջնադարյան Հայաստանում» (1954) և «Գրաբարի քերականության պատմություն» (1974), ինչպես նաև նրա «Հայ լեզվաբանական միտքը և աշխարհաբարի հարցերը XIII-XIXդդ.» դոկտորական ատենախոսությունը։ Նշված մենագրություններից առաջինում հեղինակը քննում է հայ քերականագիտական մտքի սկզբնավորման ու զարգացման առանձին շրջանների հետ կապված հարցերը, ընդ որում նախապես տրվում էին հին հունական քերականագիտության պատմական զարգացման համառոտ ակնարկ և բացահայտվում է նրա նշանակությունը հայ լեզվաբանական մտքի ձևավորման և քերականության վաղ շրջանի պատմության համար։ Այնուհետև, գրաբարի քերականությանն ու ուղղագրությանը նվիրված միջնադարյան ձեռագիր աշխատությունների ուսումնասիրության հիման վրա, դիտարկվում է քերականագիտական ուսմունքների զարգացումը V-XVդդ. ընթացքում։ Առանձին ուշադրություն է դարձված քերականների կողմից հին հայերենի համակարգի առանձնահատկությունների բացահայտմանը, հունական, ավելի ուշ՝ լատինական քերականության ազդեցության հետագա հաղթահարմանը։ Երկրորդ մենագրությունում ներկայացված է հայ քերականագիտության զարգացումը նոր ժամանակներում։ Հեղինակն առանձնացնում է լատինատիպ և ինքնուրույն քերականությունների շրջաններ, դասակարգելով յուրաքանչյուր շրջանի աշխատություններն ըստ առանձին տիպերի և ուղղությունների։ Քերականական աշխատությունները քննվում են տեսական հարցերի ուսումնասիրության և գրաբարի քերականական համակարգի՝ նախկինում չնկատված առանձնահատկությունների բացահայտման մեջ յուրաքանչյուր հեղինակի բերած նորության տեսակետից։ Նոր շրջանի լեզվաբանական գրականության մեջ աշխարհաբարի հարցերի արտացոլմանը նվիրված աշխատությունում Գ. Ջահուկյանը հատկապես անդրադառնում է գրաբարի քերականական համակարգի ազդեցությունից զերծ աշխարհաբարի նկարագրության ստեղծման, նոր գրական հայերենի առանձնահատկությունների բացահայտման, նրա նորմավորման սկզբունքների մշակման և հետագա զարգացման ուղիների որոնման խնդիրներին։ Այստեղ հատկապես կարևոր պետք է համարել հեղինակի կողմից, այսպես կոչված, «գրապայքարի» փուլերի առանձնացումն ու բնութագրումը։ Հասարակական այդ շարժումը բաժանելով երկու փուլի՝ Գ. Ջահուկյանը գտնում է, որ առաջին փուլում պայքարի նպատակն էր նոր հայերենի՝ գրական լեզվի կարգավիճակի հաստատումը, իսկ երկրորդ փուլում՝ լեզվի զարգացման ու նորմավորման ուղիների ճշտումը։ Գ. Ջահուկյանի գիտական ստեղծագործության մեջ հատուկ տեղ են գրավում արդի հայերենի կառուցվածքի նկարագրության հարցերը։ «Հայոց լեզվի զարգացումն ու կառուցվածքը» (1969) և «Ժամանակակից հայերենի տեսության հիմունքներ» (1974) մենագրություններում առաջ է քաշվում լեզվաբանական նկարագրության նոր եղանակ, որը հեղինակն անվանում է բովանդակության և արտահայտության պլանների հարաբերակցված քննության սկզբունք։ Ընդսմին նա նշում է լեզվի քերականական կառուցվածքի բացահայտման երկու հնարավոր ուղի՝ արտահայտության պլանից դեպի բովանդակային կողմը և, ընդհակառակը՝ անվանելով դրանք քերեկանության կառուցման «արտահարաբերական» և «ներհարաբերական» եղանակներ։

Նշված աշխատություններում հեղինակը կիրառում է «արտահարաբերական» մոտեցումը, քանի որ բովանդակաության տարրերի բացահայտման ընդհանրական բանալու (համընդհանուր տեսության) բացակայության պայմաններում ներհարաբերական (իմաստահարաբերական) մոտեցումը կարող է հանգեցնել նկարագրության տրամաբանականացմանը կամ հոգեբանականացմանը (լոգիցիզմին և պսիխոլոգիզմին)։ Սակայն դա չի նշանակում, որ հեղինակն անտեսում է բովանդակային կողմը։ Բովանդակության պլանի համակարգությունը նա քննում է արտահայտության պլանի համակարգայնության հետ հարաբերակցված։ Անցումը բովանդակության պլանին իրականացվում է արտահայտության պլանի տարրերի բաշխման և փոխակերպման կանոնների սահմանմամբ։ Նշված մենագրություններից առաջինում հեղինակը հիմնականում քննում է ժամանակակից հայերենի հոլովման և խոնարհման համակարգերը, իսկ երկրորդը նվիրված է լեզվական կառուցվածքի ամբողջական նկարագրությանը։ Այստեղ, ձևաբանությունից բացի, ներկայացված են հնչյունաբանությունը, գրաբանությունն ու շարժաբանությունը (որոնք միավորված են արտահայտաբանական ուսմունքի մեջ), ինչպես նաև շարահյուսությունը։ Ձևաբանությունը Գ. Ջահուկյանը սահմանում է որպես ուսմունք ոչ միայն ձևերի, ինչպես անում էր Մ. Աբեղյանը, այլև «այդ ձևերի անփոփոխակային իմաստների» մասին։ Շարահյուսությունը սահմանվում է որպես բառակապակցությունների, նախադասությունների և նախադասությունների կապակցությունների ուսմունք։ Ձևաբանության բաժնում հեղինակն անդրադառնում է նաև ըստ խոսքի մասերի բառերի դասակարգման, բառի ձևաբանական կառուցվածքի և հիմքակազմության հարցերին։ Հետաքրքիր է նշել, որ Գ. Ջահուկյանը, հայագիտության մեջ առաջին անգամ, առանձնացնում է դասի և առկայացման անվանական և տիպարի բայական կարգերը։ Շարահյուսության բաժնում, անվանական և բայական քերականական կարգերի ծավալման հետ կապված քննության են ենթարկվում անվանական և բայական բառակապակցությունների, նախադասությունների և վերջիններիս կապակցությունների կառուցվածքային կաղապարները։ Նախադասությունը համարվում է բայական կարգերի ծավալման վերջնական արդյունքը՝ ստորոգման հետ զուգորդված։ Բառակապակցությունների և նախադասությունների կառուցվածքային կաղապարների փոփոխությունները, ինչպես նաև խոսքի մասերի փոխանցումը քննվում են առանձին, որպես փոխկաղապարման առարկա։ Նշված մենագրության մեջ Գ. Ջահուկյանը տալիս է ժամանակակից հայերենի քերականական կառուցվածքի մի շարք փաստերի նոր մեկնաբանումներ, վերանայում է խոսքի մասերի համակարգը, հոլովների թիվն ու իմաստային առանձնահատկությունները, կատարում է հոլովման տիպերի նոր դասակարգում, նորովի է լուսաբանում բայի դիմավոր և անդեմ ձևերը և այլն։ Գրված լինելով ավանդական քերականության նվաճումների և ժամանակակից լեզվաբանության քննադատական օգտագործման հիման վրա՝ այս մենագրությունն արժեքավոր է ոչ միայն հայ քերականագիտության առաջ նոր հեռանկարներ բացելու առումով, այլև կարևոր նշանակություն ունի ընդհանուր լեզվաբանական տեսակետից՝ որպես ընդհանրական լեզվաբանական կաղապարի կիրառման փորձ (հմմտ. «Լեզվի համընդհանուր տեսություն» գիրքը 1999թ. ռուսերեն և 2003թ.անգլերեն)։ «Ժամանակակից հայերենի իմաստաբանություն և բառակազմություն» մենագրությունը նույնպես ունի ինչպես հայագիտական,այնպես էլ ընդհանուր լեզվաբանական նշանակություն։ Այս աշխատության մեջ հեղինակը նորովի է ներկայացնում իր մշակած համընդհանուր լեզվաբանական տեսությունը, որ կազմված է ընդհանրական լեզվական կաղապարից և ընդհանրական տիպաբանությունից։ Կաղապարը կառուցված է ընդհանրականության, ամբողջականության (ինտեգրալության), միասնության (մոնիզմի), սուբստանցիոնալության և տնտեսման (քանակական ճշգրիտ արտահայտությամբ) սկզբունքների վրա։ Ընդհանրական տիպաբանությունը կառուցված է մակարդակային և ենթամակարդակային միավորների առանձնացման, նրանց ընդհանուր կառուցվածքային կաղապարների որոշման և փոխակերպման (փոխկաղապարման) միջոցով։ Վերջնական տեսքով ընդհանրական կաղապարը ներկայանում է որպես սկզբնական համակարգված հասկացությունների (կարգերի ) մի ամբողջություն (8գոյորոշ և 8 առգոյորոշ կարգեր, յուրաքանչյուրը 6-ական եզրով), որը հնարավորություն է տալիս միասնական սկզբունքներով բնութագրելու ամեն մի լեզվական իրակություն՝ իր բովանդակության և արտահայտության դիտվածքներով (պլաններով)։ Հեղինակը ճշգրտում է նաև լեզվական մակարդակների իր դասակարգումը, համապատասխանաբար նշելով յուրաքանչյուր մակարդակի ու ենթամակարդակի հիմնական միավորները և դրանք ուսումնասիրող լեզվաբանական գիտակարգերը։ Ըստ համընդհանուր լեզվաբանական հարաբերակցության սկզբունքի լեզվական մակարդակ կարող են ստեղծել միայն երկպլանային (թե՜ արտահայտության, թե՜ բովանդակության պլան ունեցող) միավորները։ Ըստ այդ դասակարգման, բառակազմությունը դիտվում է որպես բառագիտության ենթամակարդակ, իսկ ժամանակակից հայոց լեզվի բառապաշարը՝ որպես 1) արմատական ձևույթների, 2) ածանցական ձևույթների և 3) նրանց զանազան համակցությունների ամբողջություն։

Գ. Ջահուկյանի ուշադրության կենտրոնում են տեսական լեզվաբանության մի շարք կարևոր խնդիրներ, որոնց լուծմանը նա ինքնուրույն մոտեցում է ցուցաբերում։ Լեզվաբանության տեսությանը վերաբերող, տարբեր տարիներին գրած նրա աշխատություններն ամփոփված են «Общее и армянское языкознание» գրքում (1978)։ Բացի արդեն հիշատակված ընդհանրական լեզվաբանական կաղապարից, այստեղ նոր լուսաբանություն են ստանում լեզվի և խոսքի փոխհարաբերության լեզվական մակարդակների, լեզվական միավորների և նրանց տարբերակիչ հատկանիշների, քերականական կարգերի, լեզվաբանական հետազոտության մեթոդների, լեզվաբանության կառուցվածքի ու անդրլեզվաբանության և այլ կարևոր հիմնահարցեր։ Լեզվի և խոսքի փոխհարաբերության հարցը քննվում է գիտակցության և մտածողության փոխհարաբերության հետ հարաբերակցված։ Հեղինակը բնորոշում է լեզուն որպես եռյակ էություն՝ որպես ա) համամարդկային, բ) լեզվական որոշակի հանրության և գ) լեզվակիր անհատի ունեցվածք, իսկ խոսքը ՝ որպես անհատի լեզվի դրսևորում։ Խոսքը հակադրվում է ոչ թե լեզվին ընդհանրապես, այլ անհատական լեզվին, և դրանով լեզվի և խոսքի հակադրությունը դիտվում է ոչ թե որպես հասարակականի և անհատականի, ինչպես ընդունվում էր շատերի կողմից, այլ իբրև հնարավորի և իրականի հակադրություն։ Արժեքավոր է Գ. Ջահուկյանի տեսությունը լեզվական միավորների և նրանց դասակարգման համար անհրաժեշտ ու բավարար հատկանիշների քանակի հարաբերության մասին, որ արտահայտվում է հատուկ բանաձևով։ Գիտնականը գտնում է, որ տարբերակիչ հատկանիշների ընտրության մեջ պետք է առաջնորդվել սուբյեկտիվ մոտեցումը բացառող գիտական ճշգրտության և տնտեսման սկզբունքներով, երբ հատկանիշների նվազագույն քանակով կարելի է նկարագրել միավորների առավելագույն քանակը։

Այդ գրքում հեղինակը տալիս է լեզվաբանական գիտակարգերի և լեզվաբանության բաժինների դասակարգում՝ ստեղծելով, այսպես կոչված, անդրլեզվաբանության իր տեսությունը և լեզվաբանության կառուցվածքը։ Լեզվաբանական գիտակարգեր ասելով Գ. Ջահուկյանը հասկանում է լեզուն ուսումնասիրող գիտության մասերը, որոնք վերաբերում են լեզվի «ժամանակատարածական ընդհանրացման տարբեր աստիճաններին», իսկ լեզվաբանության բաժիններն ուսումնասիրում են լեզվական կառուցվածքի տարբեր կողմերը։ Լեզվաբանական գիտակարգերի և լեզվաբանության բաժինների միջև գոյություն ունի ազատ զուգորդման հարաբերություն, ամեն մի գիտակարգի մեջ կարելի է առանձնացնել նույն կարգի բաժիններ, մյուս կողմից՝ ամեն մի բաժին կարող է տարբերակվել ըստ գիտակարգերի, ինչպես՝ ընդհանուր հնչյունաբանություն, պատմական հնչյունաբանություն և այլն։ Լեզվաբանության բաժինների հարցի հետ կապված՝ հեղինակը քննում է լեզվական մակարդակների հարցը՝ տալով դրան ինքնուրույն լուծում։ Ապահովելով դասակարգման տրամաբանական անհակասականությունը, Գ. Ջահուկյանը խստորեն տարբերակում և սահմանում է լեզվական մակարդակ, մակարդակի միավոր և միավորի տարբերակիչ հատկանիշ հասկացությունները։ Ըստ այդմ, մերժում է տարբերակիչ հատկանիշների (այսպես կոչված, մերիզմատիկ) մակարդակ առանձնացնելու իրավացիությունը։ Մեծ ուշադրություն է դարձնում գիտնականը նաև լեզվանական հետազոտության մեթոդների նկարագրությանը, գնահատմանն ու դասակարգմանը՝ հատուկ տեղ հատկացնելով կաղապարման մեթոդներին ու փոխկաղապարմանը։ Կաղապարների մասին խոսելիս հեղինակն անհրաժեշտ է համարում տարբերակել մարդկանց գիտակցության մեջ գոյություն ունեցող բուն լեզվական կաղապարները լեզվաբանների կողմից ստեղծվող լեզվաբանական հետազոտությանը ծառայող կաղապարներից, որոնք, վերջին հաշվով, նպատակ ունեն առավել կամ պակաս ճշգրիտ վերարտադրելու բուն լեզվական կաղապարները։ Հաշվի առնելով նաև լեզվաբանների գործունեությունը վերարտադրող և գնահատող կաղապարները, Գ. Ջահուկյանն այսպիսով առանձնացնում է երեք կարգի կաղապարներ՝ ա) բուն լեզվական, բ) լեզվաբանական և գ) անդրլեզվաբանական (անդրկաղապար)։ Լեզվաբանական տեսության բնագավառում Գ. Ջահուկյանի բերած նորություններից հիշատակության արժանի են նաև խոսքի մասերի նոր դասակարգումները, ստորոգման, քերականական կարգերի, շարույթի, բայական սեռի, դերանունների և լեզվական այլ երևույթների ու իրականությունների ինքնատիպ բնորոշումներն ու մեկնաբանությունները։

Ընդհանուր լեզվաբանական բնույթի աշխատությունների մեջ առանձնահատուկ տեղ է գրավում «Լեզվաբանության պատմություն» երկհատոր մենագրությունը, որտեղ Գ. Ջահուկյանը ներկայացնում է լեզվաբանության սկզբնավորումն ու զարգացումը ամենալիակատար աշխարհագրական (Հին Եգիպտոս, Միջագետք, Հնդկաստան, Չինաստան, Հունաստան և այլն) և ժամանակագրական (մ.թ.ա. III հազ.-մ.թ. XXդ.կեսեր) ընդգրկմամբ։ Այս հիմնարար աշխատության մեջ հատկապես արժեքավոր է լեզվաբանության պատմության՝ հեղինակի մշակած շրջանաբաժանումը, այս գիտության զարգացման ողջ ընթացքում ի հայտ եկած զանազան դպրոցների և ուղղությունների դասակարգումն ու ճշգրիտ բնութագրումը, զարգացման տարբեր շրջաններին բնորոշ լեզվաբանական աշխատանքի առանձին բնագավառների սահմանումը, լեզվաբանության պատմության մեջ նշանակալից դեր խաղացած լեզվաբանների հայացքների քննադատական լուսաբանումը։ Այս համառոտ ակնարկում խոսվում է Գ. Ջահուկյանի միայն ամենակարևոր աշխատությունների մասին։ Թե որքան մեծ է նրա գիտական վաստակը, երևում է մատենագիտական ցանկից և նրա աշխատությունների մասին տպված գրախոսականներից, որոնցից շատերը լույս են տեսել Հայաստանի սահմաններից դուրս։ Գիտնականի լայն մտահորիզոնը, գիտության այդօրվա մակարդակին անմիջաբար հաղորդակից լինելու կարողությունը, սթափ և ստեղծագործ միտքը, հարատև լարված աշխատանքն ու բեղուն գրիչը մնայուն տեղ են ապահովել նրան հայագետների ամենաառաջին շարքերում և միջազգային ճանաչում ու համբավ բերել նրան։

Ակադեմիկոս Գ․ Ջահուկյանի հիշատակը հավերժացնելու նպատակով Երևանի Այգեստանի 11-րդ փողոցը անվանակոչվել է Գևորգ Ջահուկյանի անունով, Երևանի Չարենցի թիվ 4 շենքին տեղադրված է հուշատախտակ։

Օտար լեզուների դասավանդման հիմնական հարցերը հայկական միջնակարգ դպրոցում.- Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1951.- 22 էջ:


Հայ լեզվաբանական միտքը և աշխարհաբարի հարցերը 18-19-րդ դարերում։ 2 հտ․- Երևան, 1954:

Քերականական և ուղղագրական աշխատությունները հին և միջնադարյան Հայաստանում (V-XV դդ.).- Երևան: ԵՊՀ, 1954.- 396 էջ:

Խաչատուր Աբովյանը որպես լեզվաբան-քերականագետ ․- Երևան: Երևանի համալս. հրատ., 1954․- 47-105 էջ․- Առանձնատիպ՝ Երևանի համալսարանի «Գիտական աշխատությունների» 42 հատորից, Ֆիլոլոգիական սերիա, պրակ III:

Խաչատուր Աբովյանը որպես լեզվաբան-քերականագետ //Երևանի համալսարան․ Գիտական աշխատություններ.- 1954.- Հ. 42։ ֆիլոլոգիական գիտությունների սերիա, պր. 3.- էջ 47-105:


Հայոց լեզվի պատմահամեմատական քերականության հիմունքները․- Երևան: ՀՍՍՌ ԳԱ հրատ., 1955․- 61-80 էջ․- Առանձնատիպ ՀՍՍՌ ԳԱ Տեղեկագիր. Հասարակական գիտություններ, Թիվ 1, 1955 թ.- էջ՝ 61-80:

Հայոց լեզվի պատմահամեմատական քերականության հիմունքները //ՀՍՍՌ ԳԱ Տեղեկագիր. Հասարակական գիտություններ.- 1955.- Թիվ 1.- էջ 61-80:

Армянская лингвистическая мысль и вопросы новоармянского языка в XVIII-XIX веках։ Автореферат докторской диссертации.- Ереван, 1955․- 50 с.


Դավթի քերականական աշխատության նորահայտ ամբողջական ձեռագիր տեքստը //Բանբեր Մատենադարանի.- 1956.- Թիվ 3.- էջ 241-264:

Հայոց լեզվի պատմության պերիոդիզացիայի հարցերը //Երևանի համալսարան․ Գիտական աշխատություններ.- 1956.- Հ. 57։ ֆիլոլոգիական գիտությունների սերիա, պր. 4, մաս 1.- էջ 49-100:


Պատմահամեմատական մեթոդի տարրերը հայ լեզվաբանության պատմության մեջ //Երևանի պետ. համալս. գիտ. սերիա։ Զեկուցումների թեզիսներ.- Երևան, 1957.- էջ 132-133:

О первых попытках применения сравнительного метода в истории армянского языкознания //Известия АН АрмССР. Общественные науки.- 1957.- № 6.- С. 53-64:


Հին հայերենի հոլովման սիստեմը և նրա ծագումը.- Երևան: Երևանի համալս. հրատ., 1959.- 409 էջ:

Հայ բարբառագիտությունը և հայերենի բարբառների ծագման հարցը //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1959.- Թիվ 2-3.- էջ 282-319:

Աբովյան Խ. Երկերի լիակատար ժողովածու։ Հ. 9. (Լրացուցիչ)(Նոր տեսական և գործնական քերականություն ռուսաց վասն հայոց) /Խմբ․՝ Գ․ Բ․ Ջահուկյան.- Երևան: ՀՍՍՌ ԳԱ հրատ․, 1959.- 352 էջ:


Լեզվաբանության պատմություն։ Հ. 1-2: Հ. 1.- Երևան: Երևանի համալս. հրատ., 1960.- XLVIII.- 635 էջ:

К вопросу о происхождении консонатизма армянских диалектов //Вопросы языкознания.- 1960.- Т. 6.- С. 39-49.


Ղազարյան Ս. Ղ. Հայոց գրական լեզվի պատմություն ։ Հ․ 1 /Խմբ.՝ Գ. Բ. Ջահուկյան.- Երևան: Հայպետհրատ, 1961.- 533 էջ

The Hayasa language and its relation to the indo-european languages //Archiv orientvlni․- Praha.- 1961.- [Vol.] 29, [№ 3].- P. 353-405.


Լեզվաբանության պատմություն։ Հ. 1-2: Հ. 2.- Երևան: Երևանի համալս. հրատ., 1962.- 602 էջ:

Ստուգաբանություններ //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1963.- Թիվ 4.- էջ 85-98:

Урартский и индоевропейские языки.- Ереван: Изд-во АН Арм ССР, 1963.- 156 с.


Հայոց լեզվի զարգացման փուլերը.- Երևան: Միտք, 1964.- 71 էջ

Хайасский язык и его отношение к индоевропейским языкам.- Ереван: Изд-во АН Арм. ССР, 1964.- 96 с.


Ստուգաբանություններ //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1965.- Թիվ 1.- էջ 251-261:

Абрамян Л. А.Гносеологические проблемы теории знаков /Отв. ред.: Г. Б. Джаукян.- Ереван: Изд-во АН АрмССР, 1965.- 256.

Новые урартско-индоевропейские параллели //Известия АН АрмССР. Общественные науки.- 1965.- № 3.- C. 45-55.

La systeme de la declinaison en ancien armenien et son origine //Revue des etudes armeniennes. Nouvelle serie.- 1965.- Vol. 2.- P. 411-434.


Համեմատական լեզվաբանության նոր հիպոթեզ //Երեկոյան Երևան.- 1966.- Թիվ 67․- 22 մարտի․- Էջ 3:


Ժամանակակից հայերենի հոլովման համակարգը (Հարաբերակցային քննության փորձ): Դասախոսություն.- Երևան: Միտք, 1967.- 92 էջ:

Ժամանակակից հայերենի հոլովները //Սովետական դպրոց.- 1967.- Թիվ 4․- 25 հունվարի․- Էջ 3:

Հայերենը և պելասգերենը //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1967.- Թիվ 9.- էջ 72-84:

Հայերենի բառապաշարի խեթա-լուվական տարրերը //Բանբեր Երևանի համալսարանի․ Հասարակական գիտություններ.- 1967.- Թիվ 2.- էջ 111-124:

Հայերենի և խեթա-լուվական լեզուների ծագումնային զուգադիպումները //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1967.- Թիվ 4.- էջ 57-74:

Взаимоотношение индоевропейских, хурритско-урартских и кавказских языков.- Ереван: Изд-во АН Арм ССР, 1967.- 217 с.

Очерки по истории дописьменного периода армянского языка .- Ереван: Изд-во АН Арм ССР, 1967.- 382 с.


Հայերենը և թրակերենը //Բանբեր Երևանի համալսարանի․ Հասարակական գիտություններ.- 1968.- Թիվ 2.- էջ 54-72:

Հայերենը և փռյուգերենը //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1968.- Թիվ 8.- էջ 121-137:

Атаян Э. Р. Հայերենը և հին մակեդոներենը //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1968.- Թիվ 8.- էջ 23-38:

Предмет и основные понятия структурального синтаксиса /Ред.: Г. Б. Джаукян.- Ереван : Митк, 1968.- 280.


Հայոց լեզվի զարագացումը և կառուցվածքը (Համառոտ ուրվագիծ).- Երևան: Միտք, 1969.- 291 էջ:

О применении метода глоттохронологии к армянскому языку //Вестник общественных наук.- 1969.-№ 9.- С. 65-89.

Письмо в редакцию: По поводу рец. Э. А. Макаева на кн. Г. Б. Джаукяна "Очерки по история дописьменного периода армянского языка", в журн. "Вопросы языкознания" 1968.- № 3 //Вопросы языкознания.- 1969.- № 4.- С. 154-158.

Armeniaca. Melange d’etudes armeniennes․- Venice։ Ile de Saint Lazare, 1969.- P. 253-266.- Հայերենը և իլիրերենը։

Armenische Miszellen: 1. Die Hauchdissimilationim Armenischen. 2. Etymologien //Studia classica et orientalia Antonio Pagliaro oblata.- [T.] 2.- Roma, 1969.- P. 65-71.


Հայերենը և հնդեվրոպական հին լեզուները.- Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1970.- 216 էջ

Լեզվի ինստիտուտ //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1970.- Թիվ 11.- էջ 80-85

О соотношении лингвистических единиц и их различительных признаков //Теоретические и практические вопросы преподавания иностранных языков.- Москва: Наука, 1970.- С. 7-22.

Статистический метод изучения диалектов и их истории(На материале армянского языка).- Ереван: Изд-во Ер. ун-та, 1970.- 8 с.

Adontz N. Denis de Thrace et Les Commentateurs Armeniens.- Louvain, 1970.- P. 309-322.- Le commentaire de David d’apres les manuscrits du Matenadaran.


Գրական լեզուների և բարբառների փոխհարաբերությունը ըստ վիճակագրական տվյալների //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1971.- Թիվ 5.- էջ 45-57:

Հայ բարբառների դասակարգման հարցի շուրջը //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1971.- Թիվ 2.- էջ 65-80:

Հայոց լեզվի տերմինաբանության զարգացման հարցերի քննարկումը //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1971.- Թիվ 9.- էջ 93-98:

Ստուգաբանություններ //Բանբեր Երևանի համալսարանի․ Հասարակական գիտություններ.- 1971.- Թիվ 1 - էջ 49-56:

Աճեմյան Վ. Լ. Գրական արևմտահայերենի ձևավորումը /Խմբ.՝ Գ. Բ․ Ջահուկյան․- Երևան: ԳԱ հրատ., 1971․- 291 էջ:

Մուրադյան Ա. Ն. Հունաբան դպրոցը և նրա դերը հայերենի քերականական տերմինաբանության ստեղծման գործում /Պատ. խմբ.՝ Գ. Բ. Ջահուկյան․- Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1971․- 362 էջ:


Հայ բարբառագիտության ներածություն /Վիճակագրական բարբառագիտություն.- Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1972.- 347 էջ:

Օտարազագի բառերի տառադարձման սկզբունքները //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1972.- Թիվ 3.- էջ 25-34:

Ակնարկներ միջին գրական հայերենի պատմության։ Հ Բ․ /Խմբ.՝ Գ. Ջահուկյան․- Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1975․- 300 էջ:

Важнейшие направления научных исследований Института языка Академии наук Армянской ССР //Известия АН СССР. Серия литературы и языка.- 1972.- Т. 31, вып. 2.- C. 157-164.

Многопризнаковая статистическая классификация армянских диалектов //Вопросы языкознания.- 1972.- № 4.- C. 26-38.


Ստուգաբանություններ //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1973.- Թիվ 6.- էջ 17-22:

Ի՞նչ ցույց տվեց բանավեճը: (Օտարազգի անունների տառադարձման հարցի շուրջը) //Գրական թերթ.- 1973.- Թիվ 8․- 16 փետրվարի․- Էջ 2:

Նամակ խմբագրությանը: [Պատասխան Թ. Գևորգյանին` Խոտորջուրի բարբառ և Խնդաձորի բարբառ անվանումների գործածման շուրջ] //Պատմաբանսիրական հանդես.- 1973.- Թիվ 3.- էջ 257-258:

Заметки о некоторых армянско-картвельских лексических совпадениях //Иберийско-кавказское языкознание АН Грузии.- Тбилиси: Мецниереба, 1973.- Т. 18.- C. 91-95.

Лингвогеография, диалектология и история языка АН СССР Отдел литературы и языка.- Кишинев: Штиинца, 1973.- C. 115-121.- Принципы периодизации истории языка․

A propos de l’etudes des rapports de l’armenien et des anciennes langues indo-europeennes //Revue des etudes armeniennes. Nouvelle. series.- 1973.- Vol. 10.- P. 51-58.


Գրաբարի քերականության պատմություն։ XVII-XIX դդ.- Երևան: Երևանի համալս. հրատ., 1974.- 559 էջ:

Ժամանակակից հայերենի տեսության հիմունքները.- Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1974.- 574 էջ:

Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան։ Հ. 3.- Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1974.- 574 էջ:

Место залога в системе грамматических категорий глагола //Вестник общественных наук.- 1974.- № 11.- С. 13-19.

О некоторых теоретических вопросах языкознания //Известия АН СССР. Серия литературы и языка.- 1974.- Т. 33, № 2.- С. 119-127.

Тезисы докладов и сообщений пленарных заседаний : Всесоюзная научная конференция по теоретическим вопросам языкознания (11-16 нояб., 1974 г., Москва).- Москва, 1974.- С. 56.- О принципах построения универсальной лингвистической модели.

Хайасский язык.- Ереван: Изд-во АН Арм. ССР, 1974.- 96 с.


Ժամանակակից հայերենի անդեմ բայաձևերը («դերբայներ») //Բանբեր Երևանի համալսարանի․ Հասարակական գիտություններ.- 1975.- Թիվ 3.- էջ 40-54:

Ակնարկներ միջին գրական հայերենի պատմության: Հ. 2 Ձևաբանություն; Շարահյուսություն /Խմբ․՝ Գ․ Բ․ Ջահուկյան.- Եր., 1975.- 303 էջ:

Die Bedeutung der ersten (indogermanischen) und der zweiten (inner-armenischen) Palatalisierung fur die Konstituirung des armenischen Konsonanten Systems //ZVS․- 1975.- SS. 32-42.


Հայոց լեզվի հանգաբառարան: [42000 բառ] /Մշակ.՝ Գ. Բ․ Ջահուկյան․- Երևան : ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1976․- 653 էջ։

Խոսքի մասերի կաղապարային դասակարգումը //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1976.- Թիվ 1.- էջ 16-30:

Հայագիտության մեծ երախտավորը: (Հրաչյա Աճառյանի ծննդյան 100-ամյակի առթիվ) //Սովետական Հայաստան.- 1976.- Թիվ 134․- 10 հունիսի․- Էջ 3:

Հայասայի լեզվի հինանատոլիական ծագման վարկածը //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1976.- Թիվ 1.- էջ 89-110:

Հնդևրոպական բաղաձայնախմբերի արտացոլումը հայերենում //Հանդէս ամսօրեայ.- 1976.- Թիւ 1-12․- Սյունակ 257-272:

Ստուգաբանություններ //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1976.- Թիվ 12.- էջ 41-51:

Աղայան Էդ. Բ. Արդի հայերենի բացատրական բառարան: Պարունակում է 135600 բառ և 11000 դարձվածաբանական միավոր [2 հտ.] /Խմբ.՝ Գ. Բ. Ջահուկյան, Ա. Մ. Սուքիասյան․- Երևան: Հայաստան, 1976:

Армянский и западно-кавказские языки //Philologia orientalis.- Тбилиси, 1976.- С. 261-270.

Методологические проблемы анализа языка .- Ереван: Изд-во Ерев. ун-та, 1976.- С. 124-131.- О понятии грамматической категории.

Теория языка. Англистика. Кельтология.- Москва: Наука, 1976.- С. 46-62.- Опыт классификации лингвистических дисциплин.

К интерпретации этеокипрско-греческой билингвы //Известия АН СССР. Серия литературы и языка.- 1976.- Т. 35, № 2.- С. 155-163.


Կիմերների և կիմերների պրոբլեմը արդի գիտության մեջ //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1977.- Թիվ 4.- էջ 73-82:

О рефлексах индо-европейских заднеязычных в фригийском языке //Kwatalnik neofilologiczny (Варшава).- 1977.- № 2-3.- С. 207-216.

Конференция по вопросам взаимоотношения и развития языков Закавказья: Тезисы докладов и сообщений: Ереван, 13-14 сентября 1977 г. /Редкол.: Г. Б. Джаукян и др.- Ереван: Изд-во АН АрмССР, 1977.- 58 с.


Տերմինաբանական և ուղղագրական տեղեկատու .- Երևան: Երևան համալս. հրատ., 1978.- էջ 130-142․- Հայկական անձնանուների ռուսերեն տառադարձության սկզբունքները:

Հրաչյա Աճառյան //Լեզվի և ոճի հարցեր.- 1978.- Հ. 5.- էջ 5-14:

Մեյե Անտուան: Հայագիտական ուսումնասիրություններ /Առաջաբ.՝ Գ. Բ․ Ջահուկյան.- Երևան։ Երևան, 1978․- Էջ 5-6:

Մեյե Անտուան: Հայագիտական ուսումնասիրություններ /Խմբ.՝ Գ. Բ․ Ջահուկյան.- Երևան։ Երևան, 1978.- 821 էջ:

Ուռուտյան Ռ. Լ. Կիբեռնետիկան և լեզվաբանությունը /Պատ. խմբ.՝ Գ. Բ. Ջահուկյան․- Երևան: ԳԱ հրատ., 1978․- 159։

Античная балканистика.- Москва: Наука, 1978.- С. 21- О рефлексах и.-е. заднеязычных в фригийском языке.

Общее и армянское языкознание.- Ереван: Изд-во АН АрмССР, 1978.- 334 с.

Туманян Э. Г.Структура индоевропейских имен в армянском языке: Опыт реконструкции /Отв. ред.: Г. Б. Джаукян.- Москва: Наука, 1978.- 368 с.


Հայոց լեզվի համեմատական քերականության հարցեր.- Երևան: ԳԱ հրատ., 1979.- էջ 5-22.- Պատմա-համեմատական լեզվաբանության զարգացման ժամանանակակից շրջանը և հայագիտությունը:

Ստուգաբանություններ //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1979.- Թիվ 3.- էջ 23-34

Арнольду Степановичу Чикобава: (Сб. посвящ. 80-летию со дня рождения).- Тбилиси: Мецниереба, 1979.- С. 84-94.- О стратификации и хронологизации картвельско-армянских совпадений․


Հայոց լեզու /Դասագիրք բուհերի ուսանողների համար։ Մաս 1, պր. 1.- Երևան։ Լույս, 1980.- 582 էջ:

Об аккадских заимствованиях в армянском языке //Историко-филологический журнал.- 1980.- № 3.- С. 107-119; № 4.- С. 96-106.

Сараджева Л. А. Армяно-славянские лексико-грамматические параллели /Отв. ред.: Г. Б. Джаукян.- Ереван: Изд-во АН АрмССР, 1980.- 184 с.

First International Conference on Armenian Linguistics: Proceedings, the University of Pennsylvania, Philadelphia, 11-14 July 1979 .- Delmar, New York: Caravan Books, 1980.- P. 3-16.- On the position of Armenian in the Indo-European Languages․


Մովսես Խորենացու "Հայոց պատմության" առաջին գրքի անձնանունների լեզվական աղբյուրները //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1981.- Թիվ 3.- էջ 48-63:

Հայ-իրանական զուգադիպումներ //Բանբեր Երևանի համալսարանի․ Հասարակական գիտություններ.- 1981.- Թիվ 2.- էջ 21-29:

История лингвистических учений: Средневековый Восток /Г. Б. Джаукян, В. Г. Ахвледиани, Л. Г. Герценберг и др.- Ленинград: Наука, 1981.- 301.

Акакию Шанидзе ․- Тбилиси: Мецниереба, 1981.- с. 73-80.- О происхождения армянской глагольной частицы ke․

История лингвистических учений : Средневековый Восток.- Ленинград: Наука, 1981.- С. 7-52.- Языкознание в Армении в V XVIII вв.


Միջազգային հայերենագիտական գիտաժողով: Զեկուցումների թեզիսներ.- Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ, 1982.- էջ 103-105․- Հայերենի ստուգաբանական զուգաձևությունների մասին:

Сравнительная грамматика армянского языка.- Ереван: Изд-во АН Арм. ССР, 1982.- 274 с.

Индоевропейская фонема *b и вопросы реконструкции индоевропейского консонантизма //Вопросы языкознания.- 1982.- № 5.- С. 59-67.

Международный симпозиум по армянскому языкознанию: 21-25 сентября 1982 г.: Тезисы докладов.- Ереван: Изд-во АН АрмССР, 1982.- С. 45-46.- Об этимологических дублетах армянского языка.

Опыт анализа терминов родства с применением универсальной лингвистической модели (УЛМ) //Известия АН СССР. Серия литературы и языка.- 1982.- Т. 41, № 1.- С. 35-46.

Akkadian loan words in Armenian //Annual of Armenian linguistics.- Cleveland, Ohio: Cleveland State University.- 1982.- Vol. 3.- P. 1-12.


Արդի գրական հայերենի ժամանակների համակարգը //Հայոց լեզուն և գրականությունը դպրոցում.- 1983.- Թիվ 1.- էջ 17-23:

Ստուգաբանություններ //Բանբեր Երևանի համալսարանի․ Հասարակական գիտություններ.- 1983.- Թիվ 2.- էջ 86-94:

Շանիձե Ակակի։ Հին վրացերենի քերականություն /Պատ. խմբ.՝ Գ. Բ․ Ջահուկյան, Պ․ Մ․ Մուրադյան.- Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1983.- 224 էջ:

Очерки по сравнительной лексикологии армянского языка.- Ереван: Изд-во АН АрмССР, 1983.- 356 с.

О переходе о›а в армянском языке //Армянский язык и литература.- 1983.- Вып. 1-2 - С. 40-53.

On etymological doublets and parallels of armenian //Annual of Armenian linguistics.- Cleveland, Ohio: Cleveland State University.- 1983.- Vol. 4.- P. 23-34.


Բնիկ հայերեն արմատներով կազմված հայկական անձնանունները //Պատմաբանասիրական հանդես.- Թիվ 4.- էջ 32-44:

Ընդհանուր և հայ հնչույթաբանության մի քանի հարցեր //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1984.- Թիվ 1.- էջ 3-16:

Միջազգային հայերենագիտական գիտաժողով: Երևան, 21-25 սեպտեմբեր, 1982 թ.: Զեկուցումներ /Պատ. խմբ.՝ Գ. Բ. Ջահուկյան․- Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ, 1984․- 852 էջ:

Միջազգային հայերենագիտական գիտաժողով: Երևան, 21-25 սեպտեմբեր, 1982 թ.: Զեկուցումներ․- Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ, 1984․- էջ 146-160․- Об этимологических дублетах и параллелях в армянском языке․

Достижения науки в Советской Армении (1920-1980).- Ереван: Изд-во АН АрмССР, 1984.- С. 316-324.- Языкознание.

1985

Ժամանակակից հայերենի առդիրների (կապերի) և շաղկապների իմաստային վերլուծությունը և դասակարգումը //Բանբեր Երևանի համալսարանի․ Հասարակական գիտություններ.- 1985.- Թիվ 3.- էջ 59-75:

Ժամանակակից հայերենի արմատական ածականների իմաստային վերլուծություն //Բանբեր Երևանի համալսարանի․ Հասարակական գիտություններ.- 1985.- Թիվ 1 - էջ 77-95:

Ստորոգումը և նրա արտահայտության միջոցները //Հայոց լեզուն և գրականությունը դպրոցում.- 1985.- Թիվ 1 - էջ 29-32:

Էդուարդ Բագրատի Աղայան։ Կենսամատենագիտություն /Ներած.՝ Գ. Բ. Ջահուկյան, Հ․ Զ․ Պետրոսյան․- Երևան։ ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ․, 1985.- էջ 9-32․- Կյանքի, գիտական, հասարակական և մանկավարժական գործունեության համառոտ ակնարկ:

Էդուարդ Բագրատի Աղայան։ Կենսամատենագիտություն /Պատ. խմբ.՝ Գ. Բ. Ջահուկյան.- Երևան։ ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ․, 1985.- 81 էջ:

Культурное наследие Востока. Проблемы, поиски, суждения.- Ленинград: Наука. Ленингр. отд-ние, 1985.- С. 364-372.- Ураратские заимствования в армянском языке․

Die archaischen Schichte der armenischen Dialektworter //Studia linguistica diachronica et synchronica.- Mouton, 1985.- SS. 151-160.

1986

Բայի կառուցվածքային բաղադրիչների իմաստային վերլուծություն //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1986.- Թիվ 1.- էջ 3-11:

Հայկական շերտը ուրարատական դիցարանում //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1986.- Թիվ 1.- էջ 43-58:

Армянский язык, значение и цели его изучения //Литературная Армения.- 1986.- № 10.- С. 106-112.

О так называемой "глоттальной теории" в индоевропейстике //Вестник древней истории.- 1986.- № 3.- С. 160-166.

1987

Հայկական Սովետական Հանրագիտարան:[հտ. 13] Սովետական Հայաստան.- Երևան: Հայկական սովետական հանրագիտարանի գլխ. խմբ․, 1987.- էջ 354-358․- Լեզվաբանություն:

Հայոց լեզվի պատմություն: Նախագրային շրջան.- Երևան: ԳԱ հրատ., 1987.- 748 էջ:

Հայերենագիտական երկրորդ գիտաժողով: 21-23 սեպտեմբերի 1987 թ.: Զեկուցումների դրույթներ.- Երևան, 1987.- էջ 145-146․- Հայասայի լեզվավիճակը և հայերենը:

Ստուգաբանութիւններ: Յուշամատեան (1887-1987) //Հանդէս ամսօրեայ.- 1987.- Թիւ 1-12․- էջ 615-621:

Ուրարտու-Հայաստան հարցի առթիվ //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1987.- Թիվ 1.- էջ 25-28:

Теория лингвистической реконструкции։ Материалы Всесоюзной конференции.- Москва, 1987.- С. 30-31․- О понятии модели в сравнительном языкознании.

Сочетание лингвистической и внелингвистической информации в автоматическом словаре: Материалы Всесоюзной школы-семинара [5-8 мая 1986г., г. Дилижане].- Ереван: Изд-во АН АрмССР, 1987.- С. 6-10.- Универсальная лингвистическая модель и вопросы семантического анализа.

Сочетание лингвистической и внелингвистической информации в автоматическом словаре: Материалы Всесоюзной школы-семинара [5-8 мая 1986г., г. Дилижане] /Ред.: Г. Б. Джаукян.- Ереван: Изд-во АН АрмССР, 1987.- 198 с.

L’etymologie des mots haraw "sud", hiwsis(i) "nord" //Revue des etudes armeniennes. Nouvelle serie.- 1986-1987.- T. 20.- P. 29-33.

1988

Հայոց լեզվի ոճաբանություն: Ձեռնարկ միջնակարգ դպրոցի նախասիրական պարապունքների համար։ 2-րդ հրատ.- Երևան: Լույս, 1988.- 161 էջ:

Տերմինաբանական և ուղղագրական տեղեկատու.- Երևան: ԵՊՀ հրատ., 1988.- էջ 259-262.- Անգլերեն բառերի հայերեն տառադարձության մասին:

Տերմինաբանական և ուղղագրական տեղեկատու.- Երևան: ԵՊՀ հրատ., 1988.- էջ 75-88.- Հայկական անձնանունների ռուսերեն տառադարձության սկզբունքները:

Տերմինաբանական և ուղղագրական տեղեկատու.- Երևան: ԵՊՀ հրատ., 1988.- էջ 195-198.- Ռուսերենից և օտար լեզուներից փոխառյալ բառերի «ա» վերջնահնչյունի մասին:

Տերմինաբանական և ուղղագրական տեղեկատու.- Երևան: ԵՊՀ հրատ., 1988.- էջ 263.- Օտարազգի բառերի կրկնակ բաղաձայնների հայերեն տառադարձության մասին:

Ուրարտու-Հայաստան /Բ. Ն. Առաքելյան, Գ. Բ. Ջահուկյան, Գ. Խ. Սարգսյան․- Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ, 1988.- 170 էջ:

Ստուգաբանություններ //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1988.- Թիվ 11.- էջ 69-75:

О соотношении хайасского и армянского языков //Историко-филологический журнал.- 1988.- № 1.- С. 60-79; № 2.- С. 68-88.

Об общих армяно-картвельских заимствованиях //Иберийско-кавказское языкознание АН Грузии.- Тбилиси: Мецниереба, 1988.- С. 277-282.

Универсальная лингвистическая модель и вопросы семантического анализа //Вопросы философии.- 1988.- Вып. 6-7.- С. 277-282.

1989

Ժամանակակից հայոց լեզվի իմաստաբանություն և բառակազմություն.- Երևան: ՀԽՍՀ ԳԱ հրատ., 1989.- 319 էջ:

Համընդհանուր լեզվաբանական տեսությունը և նախադասության անդամների ուսմունքը //Բանբեր Երևանի համալսարանի. Հասարակական գիտություններ․- 1989.- Թիվ 1.- էջ 13-32:

Պետական լեզվին` պետական հովանավորություն //Հայրենիքի ձայն.- 1989.- Թիվ 12․- 22 մարտի․- Էջ 4:

1990

Դերանունների բնույթը և դասակարգումը //Բանբեր Երևանի համալսարանի. Հասարակական գիտություններ.- 1990.- Թիվ 3.- էջ 8-16:

Հայերենի անհայտ ծագման բառարմատները //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1990.- Թիվ 2.- էջ 62-77:

Հայերենի կետադրության պատմական և տեսական հիմունքները //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1990.- Թիվ 7.- էջ 75-86:

Շարույթը որպես լեզվական միավոր //Հայոց լեզուն և գրականությունը դպրոցում.- 1990.- Թիվ 2.- էջ 20-24:

A variational model of Indo-European constant system //Historishe Sprachforschung.- 1990.- Bd 103.

Combinatory vowel changes in Armenian //Annual of Armenian linguistics.- Cleveland, Ohio: Cleveland State University.- 1990.- P. 1-6.

When words Collide .- 1990.- P. 25-31․- Did Armenians live in Asia Anterior before the twelfth century BC.

1991

Արցախահայ /Ղարաբաղի/ բարբառի կազմավորման մասին //Լրաբեր հասարակական գիտությունների.- 1991.- Թիվ 5.- էջ 52-58:

«Մեր գրական լեզուն պետական է, ուստի այն պետք է մշակվի խնամքով»: Հարցազրույցը Գ. Բ. Ջահուկյանի հետ /Զրույցը գրի առավ Հայկ Մելքումյան //Քաղաքական զրուցակից.- 1991.- Թիվ 1.- էջ 6-9:

Ստուգաբանություններ //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1991.- Թիվ 2.- էջ 36-44:

Мировая культура: Традиции и современность: [Сборник статей].- Москва: Наука, 1991.- С. 137-142․- О контактах армянского и хетго-лувийских языков.

Dictionaries. An International Encyclopaedia of Lexiography.- New York-Berlin, 1991.- P. 2367-2371.- Armenian Lexicography.

1992

Զրույցներ հայոց լեզվի մասին.- Երևան։ Կանչ, 1992.- 120 էջ:

Լեզվական նոր տվյալներ հայոց նախաքրիստոնեական կրոնի և հավատալիքների մասին //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1992.- Թիվ 1.- էջ 14-27:

Հոգեկան երևույթների լեզվական կաղապարումը //Բանբեր Երևանի համալսարանի. Հասարակական գիտություններ.- 1992.- Թիվ 1.- էջ 17-29:

Comparative-Historical Linguistices.- 1992.- PP. 257-259․- The Armenian suffixes of Iranian origin.

Proceedings of Fourth international Conference on Armenian Linguistics: Cleveland State University, Cleveland, Ohio, September 14-18, 1991.- Delmar, New York։ Caravan Books, 1992.- PP. 49-59.- Armenian words and proper names in Urartian inscriptions .

1993

Միջին հայերենը որպես լեզվական որակ //Բանբեր Երևանի համալսարանի. Հասարակական գիտություններ.- 1993.- Թիվ 1.- էջ 14-20:

Հունաբան հայերենը և նրա մշակած նախածանցների համակարգը //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1993.- Թիվ 1-2.- էջ 7-14:

1994

Հայոց լեզու։ Դասագիրք հանրակրթական դպրոցի 9-10-րդ դասարանների համար /Գ. Բ. Ջահուկյան, Ֆ. Հ. Խլղաթյան.- Երևան: Լույս, 1994.- 290 էջ:

Դիտողություն մի դիտողության առթիվ //Բանբեր Երևանի համալսարանի. Հասարակական գիտություններ.- 1994.- Թիվ 3.- էջ 75-76:

Հայ-բասկյան առնչություններ //Արաքս.- 1994.- Թիվ 2.- էջ 3-8:

Հին հայերենի վերջածանցների ծագումը //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1994.- Թիվ 1-2.- էջ 53-66:

Indogermanica et Caucasica.- Berlin-New York, 1994.- SS 12-24.- Indoeuropaische phonetisch-grammatische Dialektisoglassen, die vom Hethitisch-Luvischen and Amenischen geteilt werden.

1995

Հայ-իրանական լեզվական զուգադիպումներ //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1995.- Թիվ 2.- էջ 183-186:

Հին հայերենի վերջածանցների ծագումը //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1995.- Թիվ 1.- էջ 137-150:

Ձայնեղ պայթականների և հպաշփականների բարբառային խլացման հետ կապված երկու երևույթի մասին //Բանբեր Երևանի համալսարանի. Հասարակական գիտություններ.- 1995.- Թիվ 2.- էջ 3-8:

Մոնղոլ-թաթարական տարրը հայկական ժողովրդական վեպում //Բանբեր Երևանի համալսարանի. Հասարակական գիտություններ.- 1995.- Թիվ 2.- էջ 133-134:

Մտքեր բասկերենի մասին //Արաքս.- 1995.- Թիվ 2:

Հայերեն դասագիրք /Ֆ. Հ. Խալաթյան, Թ. Կ. Ալեքսանյան; Խմբ.՝ Գ. Բ. Ջահուկյան․- Երևան: Լույս, 1994․- 283 էջ

1996

Նշանագիտություն և լեզուների դասավանդում(տեսական հիմունքներ և գործնական կիրառություն)։ Թեզիսներ.- Երևան, 1996.- էջ 92-93․- Հայերենի հիմնական և կողմնակի հնդևրոպական շերտերի վարկածը:

Հարկ կա՞ արդյոք փոխել մեր ուղղագրությունը.- Երևան, 1996.- 30 էջ:

Շարույթ.- Երևան, 1996.- 23 էջ

Ստուգաբանություններ //Պատմաբանասիրական հանդես.- 1996.- Թիվ 1-2.- էջ 39-46:

Proceedings of the Fifth International Conference on Armenian Linguistics: McGill University, Montreal, Quebec, Canada, May 1-5, 1995.- Delmar, New York։ Caravan Books, 1996.- PP. 13-16․- Reflexions of Indo-European Consonant Clusters in Armenian.

Festschrift Prof. Dora Sakayan zum 65 Geburtstag.- Montreal (Quebec, Canada), 1996.- Part 2.- The Indo-European *kh in Armenian.

1997

Բարբառային երևույթները հայկական հիշատակարաններում.- Երևան: Վան Արյան, 1997.- 55 էջ:

Հայոց լեզու: Դասագիրք հանրակրթական դպրոցի 9-10-րդ դասարանների համար /Գ. Բ. Ջահուկյան, Ֆ. Հ. Խլղաթյան․- Երևան: Փյունիկ Մակմիլան, 1997․- 192 էջ:

Նազարյան Ռ.Մայրենին բոլորի համար: Ուսումնական ձեռնարկ հայոց լեզվի։ 5-րդ. լրամշակ. հրատ․ /Գիտ. խմբ. Գ. Ջահուկյան․- Երևան: Ոսկան Երևանցի, 1997․- 268 էջ:

Variative Modelle des Indoeuropaischen und der Begriff der partiellen Parallelen (Isoglossen) //Studia indogermanica.- 1997.- S. 45-66.

1998

Հայոց լեզու: Ոճաբանություն: Դասագիրք հանրակրթական դպրոցի 9-րդ դասարանի համար /Գ. Բ. Ջահուկյան, Ֆ. Հ. Խլղաթյան․- Երևան: Փյունիկ Մակմիլան, 1998․- 168 էջ:

Հայոց լեզու: Ոճաբանություն: Դասագիրք հանրակրթական դպրոցի 10-րդ դասարանի համար /Գ. Բ. Ջահուկյան, Ֆ. Հ. Խլղաթյան․- Երևան: Փյունիկ Մակմիլան, 1998․- 136 էջ:

Հայոց լեզվի համեմատական քերականության հարցեր.- Երևան: Անանիա Շիրակացի, 1998.- 227 էջ:

Բանբեր Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան պետական լեզվաբանական համալսարանի Պր. 2: Գիտական աշխատություններ: Հայագիտության և զուգադրական լեզվաբանության հարցեր /Գլխ. խմբ.՝ Գ. Բ. Ջահուկյան․- Երևան: Լինգվա, 2002․- 145 էջ։

Համբարձումյան Վ. Գ. Ակնարկներ հայոց լեզվի համեմատական բառագիտության Հ.1-2 /Պատ. խմբ.՝ Գ. Բ. Ջահուկյան․- Երևան: Գիտություն, 1998:

1999

Բեդիրյան Պ. Ս. Հայ լեզուն և մեր խոսքը: (Արևելահայերեն խոսքի ուղեցույց։ Գործնական) /Գրախոս.՝ Գ. Բ. Ջահուկյան․- Երևան: Հեղ. հրատ., 1999․- 208 էջ:

Հայոց լեզվի տեսության և պատմության հիմնահարցերը․- [Բեյրութ]: Համազգային, [1999]․- 406 էջ:

Универсальная теория языка: Пролегомены к субстанциональной лингвистики.- Москва, 1999.- 320 с.

2000

Հայերենի աստ- արմատը //Բանբեր Երևանի համալսարանի. Հասարակական գիտություններ.- 2000.- Թիվ 2.- էջ 28-29:

Ուրարտական արձանագրությունների ներածական բանաձևերի հնարավոր հայկական բնույթի մասին //Պատմաբանասիրական հանդես.- 2000.- Թիվ 1.- էջ 124-129:

Սարգսյան Վ. Բասկերենի համառոտ քերականություն /Խմբ.՝ Գ. Բ․ Ջահուկյան, Խ. Մ. Սատրուստեգ․- Երևան: Աստղիկ, 2000․- 256 էջ:

Этеокипрский язык.- Москва : Ин-т языкознания РАН, 2000.- 59 с.

On the Reflexesf the Indo-European *rs in Armenian.- Montreal (Quebec, Canada), 2000.

2001

Բանաստեղծական գիրք․- Երևան: Ոսկան Երևանցի, 2001․- 192 էջ:

Հայերենը և նախահնդեվրոպական լեզուն․- Երևան: Մակմիլան Արմենիա, 2001․- 224 էջ:

2002

Հայագիտության և զուգադրական լեզվաբանության հարցեր։ Պր․ Բ /Գ․ Բ․ Ջահուկյան, Ս․ Զոլյան, Ֆ․ Խլղաթյան, Ա․ Բարլեզիզյան, Ն․ Հեքիքյան․- Երևան: Լինգվա, 2002․- 145 էջ։

Համբարձումյան Վ. Գ. Հայերեն Աստված բառի ծագումն ու տիպաբանությունը /Խմբ.՝ Գ. Բ. Ջահուկյան․- Երևան: Զանգակ-97, 2002․- 47 էջ։

2003

Հայագիտության և զուգադրական լեզվաբանության հարցեր։ Պր․ Գ /Գ․ Բ․ Ջահուկյան, Ս․ Զոլյան, Ֆ․ Խլղաթյան, Դ․ Գյուրջինյան, Ա․ Բարլեզիզյան, Ն․ Հեքիքյան․- Երևան: Լինգվա, 2003․- 188 էջ։

Շարահյուսական ուսումնասիրություններ.- Երևան։ Ասողիկ, 2003.- 165 էջ:

Արդյոք հայերն ապրե՞լ են Առաջավոր Ասիայում մ.թ.ա. 12-րդ դ. առաջ //Լեզու և լեզվաբանություն.- 2003.- Հ․ 1.- էջ 5-12:

Նազարյան Ռ. Մայրենին բոլորի համար: Ուսումնական ձեռնարկ հայոց լեզվի։ 5-րդ լրամշակ. հրատ․ /Գիտ. խմբ. Գ. Ջահուկյան․- Երևան: Ոսկան Երևանցի, 2003․- 384 էջ:

A universal theory of language /G. B. Jahukian, Dora Sakayan․- Ann Arbor: Caravan Books, 2003.- 335 p.

2004

Հայագիտության և զուգադրական լեզվաբանության հարցեր։ Պր․ Դ /Գ․ Բ․ Ջահուկյան, Ս․ Զոլյան, Ֆ․ Խլղաթյան, Դ․ Գյուրջինյան, Ա․ Բարլեզիզյան, Ն․ Հեքիքյան, Գ․ Հակոբյան․- Երևան: Լինգվա, 2004․- 176 էջ։

2007

Հայոց լեզվի ոճաբանություն: Ուսումնական ձեռնարկ ուսուցիչների և ավարտական դասարանների աշակերտների համար /Գ. Բ. Ջահուկյան, Ֆ. Հ. Խլղաթյան․- Երևան: Զանգակ-97, 2007․- 140 էջ:

Սահակյան Լուսինե։ Բարձր Հայքի Բաբերդ, Սպեր, Դերջան գավառների տեղանուններն ու ժողովրդագրությունը XVI դարի օսմանյան աշխարհագիր մատյաններում /Խմբ.՝ Գ. Բ. Ջահուկյան, Գ. Ս. Ասատրյան, Ալ. Վ. Սաֆարյան, Ս. Գ. Վարդանյան, ԳեղամԲադալյան․- Երևան: Լուսակն, 2007․- 307 էջ:

2010

Հայերեն ստուգաբանական բառարան․- Երևան: Ասողիկ, 2010․- 219 էջ:

Նազարյան Ռ. Մայրենին բոլորի համար: Ուսումնական ձեռնարկ հայոց լեզվի։ 5-րդ. լրամշակ. հրատ․ /Գիտ. խմբ. Գ. Ջահուկյան․- Երևան: Ոսկան Երևանցի, 2010․- 384 էջ:

2015

Լեզվաբանության պատմություն։ 2 հտ․- Երևան: ԵՊՀ հրատարակչություն, 2015:

Նազարյան Ռ. Մայրենին բոլորի համար: Ուսումնական ձեռնարկ հայոց լեզվի։ 6-րդ լիովին վերամշակված հրատ․ /Գիտ. խմբ. Գ. Ջահուկյան․- Երևան: Ոսկան Երևանցի, 2015․- 464 էջ:

2017

Նազարյան Ռ. Մայրենին բոլորի համար: Ուսումնական ձեռնարկ հայոց լեզվի։ 6-րդ լիովին վերամշակված հրատ․ /Գիտ. խմբ. Գ. Ջահուկյան․- Երևան: Ոսկան Երևանցի, 2017․- 464 էջ: